AİLE FOTOĞRAFINIZDA 2 KİŞİLİK YER AÇIN

Çocukluğumuzdan hatırlıyorum aile resmi çektirmek çok önemli bir olaydı. En çok senede bir hatta genellikle birkaç senede bir çekilirdi. Fotoğraf keresinde genellikle anne, baba, çocuklar, kimi zamanda diğer aile büyükleri olurdu. Hafta sonu termosifon erkenden yakılır, sular ısıtılır, yıkanıp yunulur, mis gibi temizlenip en güzel giysiler giyilerek saçlar taralı, ayakkabılar cilalı fotoğrafçının yolu tutulurdu. Aile resminin oluşturulması oldukça uzun ve meşakkatli bir işti. O zamanın fotoğrafçıları da ağır, oturaklı, genellikle tok sesli ciddi kişilerdi. Sadece fotoğraf çekmezler adeta uzun metrajlı bir film yönetirlerdi. Her türden kostüm, dekor ve ışık ellerinin altındaydı; tarak, fırça, pudra, saç tokası, kravat, papyon, çeşit çeşit peruklar stüdyoların değişmez demirbaşlarıydılar. Önce anneler/hanımlar yaklaşık 10-15 derecelik bir açıyla dizleri ve ayakları birleşik bir biçimde otururlar, başları da yanlarına oturacak eşlerine doğru yaklaşık 20 derecelik bir açıyla eğik durur ama yüzleri tam karşıya bakardı. Bu şekildeki duruşunu hiç bozmayan hanımların yanına beyleri, yine 10-15 derecelik bir açıyla, fakat eşinin tersi yönde bir açıyla otururlar, erkeğin eşinden tarafa olan omzu eşinin omzunun arkasında durur böylece erkek eşini adeta kanatlarının altına almışçasına güçlü ve mağrur bir duruş sergilerdi. Daha sonra yönetmenimiz için en zorlu etap olan çocukların kareye yerleştirilmesi işi gerçekleştirilirdi. Küçük çocuk babanın anneden uzak olan dizine oturtulur vücut ve baş açılarının birbirinden farklı olması için dakikalarca kimi zaman saatlerce foto yönetmeni makine ile çocuk arasında adeta mekik dokur, her seferinde elinin iki parmağı ile çocuğun çenesini diğer elinin iki parmağıyla da alın bölgesini tutarak çocuğun başını doğru pozisyona getirir ve çocuğun bu pozisyonu hiç bozmadan objektifin üstünde şaklatacakmış gibi tuttuğu parmağına bakmasını isterdi. Büyük çocuk annenin bulunduğu tarafta genelde ayakta durur, ama Avrupai esintilerden etkilenmiş kimi anlayışların büyük çocuğu anne ve babanın ortasına yerleştirdiği de görülürdü. Baba bir elini annenin arkasından dolandırarak ayakta durmakta olan çocuğun ensesine diğer elini ise dizinde oturan çocuğun omzuna koyar eğer bu pozisyon bozulmadan korunursa, yönetmen bir saattir uğraştığı eserine üç-beş dakika içinde hayat verirdi. Kan ter içinde kalmış aile fertleri fotoğraf çekiminin bitmesiyle stüdyoyu ve içindeki dekor aksesuarları incelerlerken, baba bir hafta on güne çıkacak olan aile fotoğrafının makbuzunu yönetmenden alırdı. Böylece aile fotoğrafı tamamlanmış olurdu.

Aile fotoğrafı çektirmenin kendisi oldukça zor ve meşakkatli idi, pek çok aile bireyi bu süreçte zorlanır, kendini yeteneksiz ve kimi zaman eksikli hissederdi. Bazı aile fertleri bu fotoğraf çekiminden günler, haftalar hatta aylar sonra içlerindeki sıkıntıya bir anlam veremez, bu sıkıntının kaynağını bilemez, eksikli huzursuz hissedişinin fotoğrafla ilişkisini kuramadan, huzursuz ve tedirgin günler geçirmeye devam ederlerdi. Demokrasi mucidi ve özgürlükler savunucusu AKP, adeta bir toplum bilimci ve sosyolog duyarlığıyla yıllardır bu ülkenin insanlarının yaşamış oldukları sıkıntının, iç bunaltısının ve huzursuzluğun nedenini kavradılar. İnsanlarımızın kaynağını bilemedikleri, günden güne onları nedeni bilinmez bu mutsuzluk girdabına sürükleyen şeyin aile fotoğrafındaki eksiklikten kaynaklandığını keşfettiler ve bu toplumun fertlerine beklide tarih boyunca yapılmış en büyük iyiliği yaparak, toplumun kurtuluşunun önünü açtılar. Evet aile fotoğrafı eksikti ve neredeyse bütün yaşanan mutsuzlukların kaynağında bu eksiklik vardı. Hem de fotoğraftaki eksiklik bir değil iki taneydi; fotoğrafta aile hekimi yoktu ve fotoğrafta aile imamı yoktu. 2005 yılında aile hekimliği uygulamasını başlattılar. Beyaz önlüğü ile fotoğrafta anne ile çocuğun arasında yere diz çökerek duran aile hekimi toplumu bir bulaşıcı hastalık gibi sarmış olan nedeni belirsiz huzursuzluğun aşılmasına yardımcı oldu, ama toplum esas gerçek huzuru babanın yanında ayakta cübbesi, tespihi ve sakalı ile duran aile imamının aile fotoğrafındaki yerini alması ile buldu.

Etiketler:aile hekimliğ, aile imamlığı, aile resmi, toplumsal huzur